تقدیم به همه رفیق های بامرام

ارزش رفیق انقدر برایم هست
که حاظرم برای قدم هایش پل
عبورشم حتی اگر نگاهش لحضه ای
به زیر پایش نیفتد....؟!
.
.
.
.
.
شراب هر چه بیشتر بماند مستیش
بیشتر میشود
تقدیم به کهنه ترین شراب
از طرف مست ترین رفیق!
.
.
.
.
با خراب ترین حالم روی
خراب ترین خرابه های دنیا
با خراب ترین خط نوشتم


»فدای رفیق بامرام«
.
.
.
.
به نام 2گل بهشت
یکی عشق و دیگری سرنوشت
به قلم گفتم بنویس هر چه دلش خواست نوشت مرا خاک پای دوست
و دوست را به سرم تاج نوشت
.
.
.
.
4پایه نگاتیم
3تاره شباتیم
2رشکه صفاتیم
1کلام خاک پاتیم!
.
.
.
.
رفیق مباد گرفته باشی
که شهری را به نماز
ایات وا میدارم!
.
.
.
فدای رفیقی که میخ نگاهش
لاستیک دلمون رو پنچر کرد
تا ما بی زاپاس تو جاده رفاقت
بمونیم!
.
.
.
فدای رفیقی که روز قیامت
فقط رفیق ازش شاکیه اونم
بخاطر سنگینی


»معرفتش«

سپاس فراموش نشه مهاجر...