آه

میکشم زیر صدام

عادی شه نفسه داغه ریه مو

صدام میگیره گر بیدار میکنه خواب ریه مو

تموم خیابونا زیر پا زیر صدا

زیر نگاه گیرای چشا

میگیره گر میگه نگار

آه

زندگی منهی همه یه آیینه های چشم بی سرخ

میفهمی؟

یه سرطان ضد سرب

یعنی ته پاییزتو جوری جررر میدم عشق کنی

سرت رو بگبر بالا باید باز منو آرایش کنی

رقص من رو صورت قانونای چرته تو دفترت

یادت بمونه من کی ام بیرون میزنم از سرت

من خط هفتممـ

از هفت خط ترین هفت خطت

آزاد میکنمت از جایی که زمان بستت

من تو خوشی زندم

روی تنم گناهست

نمیدونم سرم کجاست

من تو خوشی زندمـ ..

تو از چیزی که نوشتی نمیدونی

ولی مینویسی جوری که میتونی

گفتی نگار این تویی باد ..

از سوز رو تنم چی میدونی؟ ..

کشیدی کشیدن دادی یادم

حالا خودم میکشم تو نمیتونی

کشیدی چشامن موژم و روش

لبو کشیدی من روژمو روش

فردا رو میکشم خودمو توش

تو نقاش نمیمونی

من یه جنگل از درخت

اره ها رو توم نمیرونی

حالا قلمت رو بردار

تو بنویس یا من کدومـ ..

بگو مینویسم برو یا که منمینویسم تورو

من تخم جنگم

رنگم خنده هامو نمیدونی

منو ساده رقصم میخای چیه دامنمو بپوشونی

وقتی میچرخم زمین میزنه تگری آه

میزنه از الکل من مست میشه میشه سیاه

از این به بعد ایستادنم تو منو نمیشونی

پیچوندم یه دنیا رو تو منو نمیپیچونی

وسط گورستون میکوبم پا جای پاشنه ها

میمونه روی قبرا

میرقصم با مرده ها

من تو خوشی زندم

روی تنم گناهست

نمیدونم سرم کجاست

من تو خوشی زندمـ ((:

..