به بوی آخرین آجرم وفادارم

من بچه یه آوارم

نادیده بگیر از من

کوچه هام کوچیکه

اما اندازه دستای دنیا جا دارم

عمرم تولده تلخ ترین آمیزش

گهوارم همخوابگیه ستونو ریزش

گرم بود بازاذ مصالخ فروشیا

میدادن آزارم بیزارم از بازارم

من بچه آوارم

بو کن تو آثارم

از تو ملات نیمه جونم

تورو فقط همراه دارم

آه

با تو بیحدم

یه رود ناقابلم

که نیست حتی سدی مقابلم

با دلم وایسادم صاف توی روی تلم

من موی وله تو باد

و باد توی موی ولم

رفتنو نمیپام من غمو نمیخام

سوزن دوختنه یقه ام رو نمیخام

حق من چیزی جز نفس هتی تو نیست

اگه بجز اینه

حقمو نمیخام

ایسادم صاف توی روی تلم

من موی وله تو باد

و باد توی موی ولم

اندازه خواستن کشیدم دستاتو

قد نرفتنام کشیدم پاهاتو

قد قله یه غرورم دیدم اشکاتو

قد سوزنم کشیدم لباتو

با دلم وایسادم صاف توی روی تلم

من موی وله تو باد

و باد توی موی ولم

دخترم تو آخرین ناجیه پاکیه منی

با تو مثل قطره آب تو رود گلم