صدامو صدا کن توو شبهای تاریک
که هرجایی باشم چه دور یا چه نزدیک
صدامو صدا کن توو شبهای تاریک
که هرجایی باشم چه دور یا چه نزدیک
صدای صداقت به دلها میشینه
دروغی نمیگم تلاشم همینه
که توو قلب مردم برام جایی باشه
همون حرفی باشم که باید رها شه
بمونه بپیچه توی ذهن عابر
بیاد روی کاغذ مث شعر شاعر
رو لبهای مادر یه لالایی باشه
صدایی که شاید توی قلبی جا شه
صدای صداقت به دلها میشینه
دروغی نمیگم تلاشم همینه
صدامو صدا کن توو شبهای تاریک
که هرجایی باشم چه دور یا چه نزدیک
بدون عاشقانه گرفتارتم من
نمی دونی هوادارتم من
صدامو به خونه به همشهریامون
به دلهای شاد و به چشمای گریون
میبخشم میبخشم با عشق و صداقت
آخه کاری کردین که تا بی نهایت
همینی که هستم بمونم بخونم
بمونم بخونم
تا وقتی که خواستین تا وقتی بتونم