به نام خدا

از مرگ نترسیم...



آن چه که شما ازآن می هراسید و آرامش را از شما ربوده مرگ نیست ،بلکه پندار نادرست خودتان است . (مرگ نیستی نیست) ،انسان با مرگش وارد مرحله جدیدی از زندگی خود می شود که با زندگی دنیاییش کا ملا مرتبط است و در ادامه آن است .در حیات برزخی انسان دیگر مانند دنیا نیازمند به جسم عنصری و نور خورشید و ساعات روز و رفت و امد انسانها و غذا و طعام نیست.بلکه حیات برزخی لوازم خود را دارد پس خروار ها خاک بر روی انسان مرده ریختن او را ازار نمی دهد زیرا وی برای ان حیاتش نیازمند نفس کشیدن نیست و یا تاریکی قبر اورا نمی ازارد زیرا وی محتاج به نور خورشید نیست . ان چه مهم است این است که انسان زنده است مرگ را می چشد و وارد مرحله جدیدی از زندگی اش می شود ؛درست مانند جنینی که از رحم مادر وارد این دنیا می شود.خوب اگر شما مرگ را نیستی ببینید و حیات برزخی را نشناسید و فکر کنید انسان برای حیات برزخی اش نیازمند ابزار و لوازمی مانند دنیاست در این صورت ترس شما به جاست .اما حقیقت مساله چیز دیگر است .پس ان چه باعث ترس شما از مرگ شده تصور نادرست شما از مرگ است . مرگ ادامه حیات است انسان نمی میرد بلکه مرگ را می چشد و به واسطه ان واردمرحله جدید زندگی اش می شود . ان چه ما باید حقیقتا نگران آن باشیم این است که مرگ برسد و ما خود را مهیای آن نکرده باشیم .



ونترسیم از مرگ....شعر سهراب سپهری:


و نترسیم از مرگ

مرگ پایان کبوتر نیست

مرگ وارونه یک زنجره نیست

مرگ در ذهن اقاقی جاریست

مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد

مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می گوید

مرگ با خوشه انگور می آید به دهان

مرگ در حنجره سرخ _ گلو می خواند

مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است

مرگ گاهی ریحان می چیند

مرگ گاهی ودکا می نوشد

گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد

و همه می دانیم :

ریه های لذت پر اکسیژن مرگ است

در نبندیم به روی سخن زنده تقدیر که از پشت چپرهای صدا , می شنویم.



یادمان باشد که خداوند رحیم است...
یادمان باشد که خداوند دوستدار انسان های خوب است...
یادمان باشد که :خداوند را فقط به خاطر بهشت و جهنم ستایش نکنیم...



دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.