مهاجر
درباره سایت
آخرین مطالب
- تکذیبیه؛ روند صدور تذکره در سفارت افغانستان در حال انجام است
- گروهی دیگر از پناهجویان افغان از سویدن و اتریش اخراج می شوند
- یونان پناهجویان بیشتر را از جزایر به مناطقی در داخل کشور انتقال میدهد
- گلایه دانشجویان افغانستانی از هزینههای تحصیل در دانشگاه خوارزمی/پرداخت شهریه از بهمن دلاری میشود
- جزئيات طرح صدور پروانه کار ویژه مهاجرین افغانستاني در اصفهان
- سید اسحاق گیلانی در سفارت تهران: مهاجرین با درس خواندن کشور را آباد کنند
- حدود نیم میلیون مهاجر افغان امسال از پاکستان و ایران برگشته اند
- "نکورویان فرخار" افتتاح شد
- نقاشی کودکان پناهنده با قیمت پایه 100 دلار در ایران به فروش می رسد
- دانشگاه های آلمان تا سال ۲۰۲۰ چهل هزار پناهجو را ثبت نام می کنند
امکانات وب
-->-->--> -->-->-->
نعت در اصطلاح ادبی،شعر یا نثری است که در ستایش و مدح و ثنای حضرت محمد(ص)باشد.در ایران پس از اسلام،اغلب شاعران و نویسندگان در کتاب های خود،پس از توحید پروردگار،حضرت محمد(ص)را نعت می کنند و گاه پس از آن به منقبت امامان معصوم(ع)،خلفای چهارگانه و دیگر بزرگان دین و عرفان می پردازند و پس از مدح ممدوح،به اصل کتاب وارد می شوند.این روش را حتی در پاره ای کتاب های ترجمه هم به کار می برند.اگر چه نعت در شعر فارسی قالبی ندارد،با این حال در قالب های قطعه،قصیده و مثنوی رواج بیشتری داشته است.
اغلب کتاب های کلاسیک نثر فارسی،اعم از تاریخ،تفسیر،جغرافیا،علوم طبیعی،تذکره،مذهب و عرفان و نیز ادبیات آراسته به توحید خداوند و نعت حضرت محمد(ص)بودند و حتی در کتاب هایی که درباره ی زندگی پیامبران نوشته می شد،نویسندگان برای تبرک،ابتدا داستان زندگانی پیامبر اکرم(ص) را یاد می کردند و سپس به پیامبران دیگر می پرداختند.
اغلب کتاب های کلاسیک نثر فارسی،اعم از تاریخ،تفسیر،جغرافیا،علوم طبیعی،تذکره،مذهب و عرفان و نیز ادبیات آراسته به توحید خداوند و نعت حضرت محمد(ص)بودند و حتی در کتاب هایی که درباره ی زندگی پیامبران نوشته می شد،نویسندگان برای تبرک،ابتدا داستان زندگانی پیامبر اکرم(ص) را یاد می کردند و سپس به پیامبران دیگر می پرداختند.
برچسب:
نویسنده: یعقوب